WIZYTA DUSZPASTERSKA – KOLĘDA
Tradycyjnie po świętach Bożego Narodzenia, które niosą ze sobą atmosferę miłości, braterstwa, radości i wytwarzają wśród chrześcijan szczególną więź i poczucie wspólnoty przez przeżywanie prawdy o zstępowaniu Syna Bożego na ziemię i zamieszkaniu między ludźmi, rozpoczynamy w parafii odwiedziny duszpasterskie – kolędę.

Kolęda to jednak nie tylko tradycja, ale zaproszenie do naszych rodzin i domów samego Chrystusa żyjącego w Kościele, to oficjalna wizyta, którą w imieniu Kościoła składa posłany do parafii kapłan. Jej istotą jest uświęcenie poprzez modlitwę i błogosławieństwo powierzonych jego pasterskiej pieczy parafian oraz miejsc ich zamieszkania, a także osobiste spotkanie kapłana z poszczególnymi rodzinami w ich domach. Przyjęcie kapłana u siebie i jego forma jest wyrazem naszej wiary, przywiązania do Kościoła i oddaniem siebie, rodziny i tego co się posiada pod opiekę Chrystusa.

Kolęda jest przede wszystkim spotkaniem modlitewnym. Modlitewne spotkanie kolędowe stanowi wyznanie wiary rodziny, które powinno zgromadzić wszystkich domowników. Obejmuje ono wspólne dziękczynienie za otrzymane łaski i prośbę o błogosławieństwo w nowym roku.

Dla posługi duszpasterskiej nie bez znaczenia jest też kolejny element kolędy – osobiste spotkanie kapłana z poszczególnymi rodzinami w miejscu ich zamieszkania. Dla księdza jest to okazja by w imieniu Kościoła podziękować i wesprzeć na drodze świadectwa wiary albo zachęcić do działania czy je skorygować. Kodeks Prawa Kanonicznego zobowiązuje proboszcza do odwiedzania parafian. Czytamy tam: „proboszcz winien nawiedzać rodziny, uczestnicząc w troskach wiernych, zwłaszcza niepokojach i smutku oraz umacniając ich w Panu, jak również – jeśli w czymś nie domagają – roztropnie ich korygować” (kan. 529 § l KPK). Bywa więc kolęda niekiedy miłym doświadczeniem innym razem ciężkim obowiązkiem aż do wyzwolenia emocji. Niemniej „dotknięcie” sytuacji poszczególnych rodzin pomaga w podejmowaniu trafnych inicjatyw duszpasterskich i zbliża duszpasterzy do tych, którym posługują. Ze strony wiernych spotkanie u siebie z księdzem stanowi szczególną możliwość do podzielenia się swoim doświadczeniem wiary i życia, wyrażenia swoich uwag czy spostrzeżeń dotyczących życia parafialnego. Jest także okazją do tego, aby porozmawiać o nurtujących nieraz problemach dotyczących wiary i życia religijnego. Niekiedy podejmowane są bardzo ważne i trudne sprawy, które wymagają poświęcenia więcej czasu. Ze względu na ilość domów do odwiedzenia w parafii, nie jest jednak możliwe, żeby kapłan poświęcił przy okazji kolędy jednej rodzinie więcej niż 10-15 minut. Wówczas jednak rozmowa podczas kolędy może być „przełamaniem lodów” i zaowocować umówieniem się na oddzielne spotkanie w dogodnym dla obu stron terminie. Dotyczy to także osób, które życzą sobie dłużej porozmawiać, pobyć w obecności kapłana czy też ugościć go. Trudno przyjmować księdzu gościnę w czasie trwania kolędy, podczas gdy inne rodziny czekają i niecierpliwią się, kiedy on przyjdzie.

Przy okazji kolędy bardzo wielu składa dobrowolną ofiarę na rzecz wspólnoty Kościoła. Nie jest ona warunkiem, ani najważniejszym powodem wizyty. Stanowi ona jednak wyraz poczucia odpowiedzialności za wspólnotę, do której się należy. Warto jednak zapytać, co się dzieje z pieniędzmi, jakie ksiądz otrzymuje podczas wizyty kolędowej. Określają to konkretne przepisy ustalane przez poszczególne diecezje. Część pieniędzy zostaje w parafii, część przekazywana jest do kurii na programy realizowane na poziomie ogólnodiecezjalnym.

Księża zakonnicy zobowiązani są oddać wszystkie datki swojemu przełożonemu.

Przygotowanie do kolędy i uwagi praktyczne. Wizyta ma charakter małej liturgii w rodzinie – Kościele domowym. Przygotowanie mieszkania:
• stół nakryty białym obrusem (domowy ołtarz)
• krzyż – znak naszej wiary, pamięci o miłości Jezusa ukazanej na krzyżu
• dwie świece – znak, że Jezus jest dla nas światłem i Nauczycielem, którego słuchamy i naśladujemy
• woda święcona – znak chrztu świętego, którą pokropieni mamy sobie przypomnieć, że jesteśmy dziećmi Bożymi i jak dzieci Boże mamy postępować. Gdy nie mamy wody święconej należy wlać zwykłą wodę i na początku kolędy poprosić kapłana o jej poświęcenie. Kropidło (zamiast kropidła może być zwykła zielona gałązka).
• Pismo Święte – znak, że mamy w domu i czytamy Słowo Boże.
• dzieci i młodzież przygotowują zeszyty do religii
• Kiedy ksiądz już wejdzie do domu, bardzo dobrze by było, gdybyśmy wyłączyli telewizor i radio, jeżeli są włączone.

W katolickich rodzinach do pokoju, gdzie odbywa się wizyta kolędowa, zapraszamy wszystkich członków rodziny. Niestety, bywa tak, że rodzice siedzą z księdzem, a „młodzi gniewni” w wieku gimnazjalnym nie wychodzą ze swojego pokoju. Jest to przejaw lekceważenia nie tylko kapłana i Kościoła, który on reprezentuje, ale może bardziej własnych rodziców.

Plan wizyty duszpasterskiej podawany jest co niedziela w ogłoszeniach, wywieszony w gablocie, w kruchcie kościoła oraz dostępny na internetowej stronie parafialnej. Jeśli ktoś jest nieobecny w domu (z różnych przyczyn), a ma życzenie wizyty duszpasterskiej, na zakończenie kolędy jest ogłaszany dodatkowy dzień na uzupełnienie kolędy lub może zawsze skontaktować się osobiście lub telefonicznie z proboszczem parafii, aby umówić się na kolędę w innym dogodnym terminie.

Warto odwiedziny kolędowe przeżywać w duchu radości bożonarodzeniowej, w duchu modlitwy, serdecznej rozmowy z duszpasterzami. Niech błogosławieństwo kolędowe chroni nasz dom, nasze rodziny i umacnia nas na drodze życia chrześcijańskiego.

Zechciejcie, Drodzy Bracia i Siostry, przyjąć te krótkie uwagi dotyczące kolędy. Nie jest moim zamiarem nikogo strofować ani ganić. Niemniej, jeżeli wszyscy zachowamy się jak należy, poczujemy, że to nie jest taka sobie zwykła wizyta, ale działanie duszpasterskie Kościoła, które wyprasza nam Boże błogosławieństwo na nadchodzący rok.